Biraz da Nostalji

Bizim çocukluğumuzda ortaokulda el işi dersi vardı, hatırlayanlar bilir. Bence oldukça faydalı bir dersti. Kızlar iğne-iplik tutmayı, ufak tefek dikiş-nakış tekniklerini, erkekler ise çivi çakmaktan tutun da bazı tamirat işlerini öğrenir; böylece gerekli hallerde kendi işini görmeyi bilirdik. En azından bir düğmemiz koptuğunda yada elbisemizin eteği söküldüğünde nasıl dikileceğini bilir ve bundan haz alırdık. Meraklı çocuklardık. Hayata dair bir şey öğrenmiş olmak hoşumuza giderdi. 

Benim canım annem aslen çok iyi bir terzi olup, her türlü el işi konusunda da çok marifetlidir. Ben de küçükken ona özenir farklı teknikler öğrenmeye çalışırdım. Bugüne kadar da, yoğun iş hayatıma rağmen, boş zamanlarımda yada televizyon karşısında otururken örgü örmek, kanaviçe işlemek hoşuma gider, adeta terapi gibi...

Resimde gördüğünüz patiska erzak torbalarını 35 yıl kadar önce annem dikmiş, bense üzerindeki nakışları işlemiştim. Bugüne kadar sandıkta duran bu torbalar, geçen ay yaptığım evi ayağa kaldırma-fazla eşyalardan arınma operasyonu sırasında ortaya çıktı ve artık kullanmanın zamanı gelmiş diye düşündüm. Çok da hoşuma gitti açıkçası. Orijinal, sağlıklı ve nostajik...